De derde week

Volgens mij beginnen zijn spiertjes echt weer wat losser te worden. Collin reageert nu niet meer zo chagrijnig op mijn aanrakingen als ik zijn spieren ga strijken en losschudden, hij vind het volgens mij zelfs ook lekker! Hij gaat al gelijk met zijn nek ontspannen naar beneden als ik aan zijn manenkam kom, en dan deinst het ook mooi mee. Binnenkort maar eens een afspraak maken met de masseur om te kijken of het echt losser is geworden. Hij begint in ieder geval in zijn dagelijkse gedrag al een stuk rustiger te worden, en wat meer kalmte te vertonen. Naast het feit dat hij rustiger op de poetsplaats staat en dat hij gaapt tijdens het opleggen van de deken, begint hij nu ook in de omgang wat rustiger te worden.

Normaal gesproken draait Collin nog wel eens in zijn stal, maar nu kwam er iemand naar mij toe dat hij dit al een aantal avonden niet meer heeft gedaan en dat ze er niks van begreep. Totdat ik vertelde van de deken en de therapie, toen vielen er wat kwartjes. Zal het dan toch echt zo zijn dat het werkt en dat mijn paard, die altijd enorm druk is, daadwerkelijk rustiger aan het worden is?

Ik merk inderdaad met buiten zetten s’ochtends wel dat hij verder achter me loopt en niet meer probeert te dribbelen om er eerder te zijn, dus in zijn omgang is hij inderdaad een stuk rustiger geworden. Dit is al een aantal keer zo geweest deze week, dus het is niet een eenmalig voorval. Z’n relaxt paard bevalt me eigenlijk wel.

 

 

 

 

Volgende week wordt een spannende week, dan mogen we terug naar de kliniek voor de eerste controle, dan zitten we al op 3 maanden rust.. Ik ben heel erg benieuwd, en stiekem ook wel een beetje zenuwachtig naar het resultaat vrijdag! Hoop natuurlijk op goed nieuws, en wie weet op volledig herstel..

Daarnaast ga ik ook die afspraak maken met de masseur, wie weet helpt dat er ook goed bij, en kunnen we werken aan onze “come-back”! Spannend allemaal dus!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *