Wie zijn Collin en Vivienne?

Het leek mij leuk om mezelf en mijn paardje eerst aan jullie voor te stellen. Op 26 januari 2010 is Collin bij mij gekomen. Ik weet de dag nog goed dat hij aankwam, het was heel erg koud en het had de nacht ervoor gesneeuwd, dus het was nog spannend of hij kon komen die dag. Gelukkig wel, en sindsdien zijn wij samen een team.

Collin was 2,5 toen ik hem kocht, en we hebben samen al veel mogen zien. Ik heb hem zelf zadelmak gemaakt en ingereden en dat was echt een leuke tijd als ik er nu op terug kijk. Hij is altijd heel lief geweest en zeer attent. We zijn zelfs al een keertje samen naar het strand geweest, wat een super dag was dat!

Helaas halverwege 2012 zo rond September liep Collin opeens onregelmatig, je kon aan de buitenkant niks zien of voelen aan zijn been, dus heb ik nog een weekje afgewacht. Helaas was er toen nog geen verandering en zijn we naar de kliniek gegaan voor een onderzoek. Daaruit kwam voort dat Collin zijn hoefkraakbeen bot was geworden en dat hij daardoor een ontsteking had opgelopen. Nog niks ernstigs dachten wij, dus op naar huis met wat antibiotica. Een aantal weken later terug naar de kliniek voor nog een controle, maar ik wist al dat hij nog niet verbeterd was. Die dag weet ik nog goed, 16 oktober 2012.. Collin was inderdaad niks verbeterd aan zijn been, en het advies was hem daar achter te laten omdat hij op een CT scan zou moeten. Ik schrok me uiteraard kapot van dit nieuws, want we wisten nu nog niet wat er aan de hand was.

Zo gezegd zo gedaan, en ik heb Collin achter moeten laten in de kliniek, gelukkig kwam een dag later al een telefoontje van de dierenarts over wat er aan de hand was…Meneer heeft zijn hoefkraakbeen gebroken…vervelend nieuws, maar aan de andere kant ook super nieuws want dit geneest in 95% van de gevallen perfect! Een nadeel..is de revalidatie tijd..4-6maanden. Ik was eigenlijk best opgelucht met dit nieuws over wat het was, omdat ik zelf bang was voor peesblessures, dan is dit best goed nieuws..alleen de revalidatie tijd is wel erg lang! Wat ik namelijk nog niet over Collin heb verteld is dat hij een heel druk en onrustig kan zijn als hij niet zijn beweging krijgt…dus toen begon voor ons de uitdaging.

Na een paar weken aankijken, vond ik dat Collin wel wat wat meer afleiding kon gebruiken en wilde ik toch kijken of er iets was wat ik kon doen om de genezing te verbeteren. Toen kwam ik uit op magneetveld therapie, die bekend staat voor het stimuleren van de bloedsomloop en daardoor stimuleert het ook het bot groei proces, en…de effecten ervan zijn dat het paarden rustig maakt, voor mij dus 2 vliegen in 1 klap!! Dit wilde ik wel proberen.

Zo ben ik mijn zoektocht begonnen om de juiste therapie en middelen te vinden voor Collin met betrekking tot magneetveld therapie en kwam ik bij Horse Recovery Sentre uit. Hun bieden namelijk niet alleen de magneetveld deken aan maar ook beenhoezen, wat voor de aandoening bij Collin ideaal is, omdat daar de breuk zit. Toen ik met hun in contact kwam waren ze echt heel aardig en behulpzaam, maar ik wilde toch nog eerst het advies van de dierenarts afwachten, die vertelde mij dat magneetveld therapie inderdaad een goede therapie is om een paard rustig te krijgen en dat het de bloedsomloop stimuleert, dus dat het voor mij en Collin een goede therapie zou zijn. Dat was het moment dat ik besloot deze therapie toe te passen op Collin.

Bij Horse Recovery Sentre waren ze echt heel fijn, en ik kon gelijk dezelfde week nog een afspraak maken om de spullen te bekijken en alles te bespreken. Nu heb ik de spullen tot mijn gebruik en ben ik begonnen aan mijn “tweede” revalidatie maand en hoop ik met deze therapie mijn paardje iets rustiger te krijgen en dat hij lekker zijn spiertjes durft te ontspannen…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *